Siz hiç yaralandınız mı ?
Kanayan derin bi yaranız oldumu hiç?
Ölümcül bi yara?
Öyle kesici bi alet yarası değil ama...
Aldatılmışlığın derin, kanayan, sancıtan, öldürücü yarası. Kimseye hatta kendinize bile söylemediğiniz aldatılmışlık hissi, gün gelir de gözlerinizle görünür hale geldiğinde işte alırsınız bu bahsettiğim yarayı. Sinirlenirsiniz, duvarları tekmeler yumruklarsınız. Yumruklarınız kanamaz o kadar, acımaz aldatılmışlığın acısı kadar.
Gözleriniz bağlı koskoca yıllar geçirdiğinizi öğrendiniz mi hiç?
Görmeden yaşamanın ne demek olduğunu bilirmisiniz? Kendinizi bir amaca, bir şeye, bir kişiye adarsınız. Başka hiçbirşeye inanmaz, görmez, duymazsınız. Ama gün gelir de yapılan, yaşanan herşeyin boşa gittiğini görürsünüz. Kör gibi yaşamış, görmemişsiniz hiçbirşeyi. Anlamamışsınız olan biteni sizden habersiz yaşanan, atan kirli kapleri.
Hayatınız boyunca inandığınız doğrularınızın aslında yalan olduğunu anladınız mı hiç ?
Taptığınız, tüm doğrulara yanlış gözüyle bakıp, size aydınlık gelen ama içi katran ile dolu bi varlığın doğrularına inandınız mı? Gün gelip de ışığı sönünce, o kapkara varlığa baktığınız da tanıyabildiniz mi?
Peki hiç bi canlıyı çok severken, canlıları severken bi gün yok etmek hatta öldürmek istediniz mi?
Hani onsuz yapamadığınız, canınızdan kanınızdan bir parça saydığınız, herşeyi yaşadığınız o çamuru, bi gün nefretle baktığınız, aslında onsuz hayatın daha güzel olacağına kanaat getirip onu yok etmek, öldürmek istediniz mi?
Ya bunları bi tek ben yaşadım. Ya da siz hiç aldatılmadınız...
26 Eylül 2008 02:12
İbrahim Cihan DİKMEN
Kanayan derin bi yaranız oldumu hiç?
Ölümcül bi yara?
Öyle kesici bi alet yarası değil ama...
Aldatılmışlığın derin, kanayan, sancıtan, öldürücü yarası. Kimseye hatta kendinize bile söylemediğiniz aldatılmışlık hissi, gün gelir de gözlerinizle görünür hale geldiğinde işte alırsınız bu bahsettiğim yarayı. Sinirlenirsiniz, duvarları tekmeler yumruklarsınız. Yumruklarınız kanamaz o kadar, acımaz aldatılmışlığın acısı kadar.
Gözleriniz bağlı koskoca yıllar geçirdiğinizi öğrendiniz mi hiç?
Görmeden yaşamanın ne demek olduğunu bilirmisiniz? Kendinizi bir amaca, bir şeye, bir kişiye adarsınız. Başka hiçbirşeye inanmaz, görmez, duymazsınız. Ama gün gelir de yapılan, yaşanan herşeyin boşa gittiğini görürsünüz. Kör gibi yaşamış, görmemişsiniz hiçbirşeyi. Anlamamışsınız olan biteni sizden habersiz yaşanan, atan kirli kapleri.
Hayatınız boyunca inandığınız doğrularınızın aslında yalan olduğunu anladınız mı hiç ?
Taptığınız, tüm doğrulara yanlış gözüyle bakıp, size aydınlık gelen ama içi katran ile dolu bi varlığın doğrularına inandınız mı? Gün gelip de ışığı sönünce, o kapkara varlığa baktığınız da tanıyabildiniz mi?
Peki hiç bi canlıyı çok severken, canlıları severken bi gün yok etmek hatta öldürmek istediniz mi?
Hani onsuz yapamadığınız, canınızdan kanınızdan bir parça saydığınız, herşeyi yaşadığınız o çamuru, bi gün nefretle baktığınız, aslında onsuz hayatın daha güzel olacağına kanaat getirip onu yok etmek, öldürmek istediniz mi?
Ya bunları bi tek ben yaşadım. Ya da siz hiç aldatılmadınız...
26 Eylül 2008 02:12
İbrahim Cihan DİKMEN
