Olmaz efendiler olmaz
Balçıklaşmış mürekkeple
Çürümüş kalemlerle, seherde seyran olmaz.

Sizler kalemlerinizi, sürüngen sürülerine
Donkişot hikayelerine bulaştırdınız
Dünyayı keşfettiniz bir çingene falında.
Ana sütü gibi kokladığım duygulu yürekleri
Çınar ağacını özleyen gerçekçi vasiyetleri,
Manevi deÄŸerleri inkar ettiniz.
                          

Olmaz efendiler olmaz
Salyangoz salyalarıyla susuz kuyu dolmaz
Taşıma su ile dönmez bu düzen
Hani derler ya, acı söz yürek yakar
Dost ağlar, düşman güler
Sizler, kanayan yüreklere, ülkemdeki gerçeklere
Gökkubbeden baktınız.
Hamur yoğuran elleri,  duvağı telli gelinleri, kalemlerle kirlettiniz.
 

Olmaz efendiler olmaz                                   
Bir kalem arıyorum
Engerekle kelebeği barıştıracak,  nefesi Anadolu kokacak
Yüreğinde su sesi, damladıkça aydınlatsın, aktıkça sevsin herkesi
Ağladıkça arşa yükselsin sesi.
Aman efendiler sizler geçmeyin buralardan!
Şeytan eşiğinde şer, her adımda destursuzsunuz
                                    Olmaz efendiler olmaz
Kalemler susturulamaz, gecenin karanlığında sarı yıldızlar boğulamaz..!

                                                                     Mehmet Güven